Wat ik op school doe...

...Op school ben ik bezig met een project. Ik heb gekozen voor het onderwerp ADHD. We moesten samenwerken in een groepje van twee. Het leuke is dat ik bij mijn vriendin in de klas zit, zodat wij dit project gezamelijk kunnen doen.

Onze eerste opdracht was: maak een schilderij over het onderwerp dat je gekozen heb (ADHD dus). Maak eerst een schets. Bepaal dan de kleuren, maak een lichte schets met potlood of houtskool op acryl karton en: beginnen maar!

Toen we dit hoorde zaten we werkelijk te springen. Dit, omdat we allebei erg veel van schilderen en creatief bezig zijn houden.
Het lokaal is ontzettend groot. Er staan enorme houten tafels in, die allemaal een verschillende felle kleur hebben. Echt mijn favo-lokaal.

Mijn vriendin en ik zaten een tijdje te overleggen over hoe en wat we zouden doen. ADHD'ers zijn levendig. Kunnen heel erg vrolijk zijn, uitbundig. Willen soms teveel dingen tegelijk. Lekker actief en hyperactief.  Hoe breng je dat in beeld

We zetten voorzichtig een schets op papier. Een centrale pijl die omhoog wijst, naar het doel dat degene (met ADHD) wilde bereiken. Om die pijl heen flitsende en iets donkerdere pijlen, die de eigenlijke doel afleiden ... zoals vaak gebeurt.
Op deze manier hebben mijn vriendin en ik geprobeerd het onderwerp van ons project uit te beelden.

Hier het resultaat:

Het was heerlijk om hieraan te werken. Nu dit schilderij af is stappen we over naar de volgende opdracht: een collage maken. Heeft iemand ideëen? ( ook over ADHD ).

En, nu ik hier heerlijk onderuitgezakt op de bank zit krijg ik toch weer enorme teken en schilderkriebels. Ik hoop dat jullie allemaal vandaag weer leuke dingen gedaan en beleefd hebben! Dat jullie niet hebben vergeten te lachen. Anders:

God Bless You All

... als een zonnestraal in huis.

Een stevige lach is als een zonnestraal in huis.

Lachen maakt het leven dragelijk.

Het breekt de spanning.

All the days of the afflicted are evil: but he that is of a merry heart hath a continual feast.

Wanneer heb jij voor het laatste naar iemand gelachen?

Het leven is niet saai

Deze week was ik op een dag vroeg uit bed. Ik hield stille tijd en las uit de bijbel. Op dat moment werd ik me opeens bewust van: de lente! Ik hoorde een duif en een merel en nog veel meer vogelgeluiden daarom deed ik gauw mijn raam op een kier. Dat kan best samen hoor, stille tijd houden en genieten van de lente ;-)

Ongelovelijk dat het nu al maart is. Ik heb al sneeuwklokjes gezien. Vroeger kreeg het kind dat als eerste een sneeuwklokje zag altijd tien cent van mijn moeder. Omdat het een bemoediging voor haar was: de lente komt. En ik zeg het nou tegen jullie allemaal - aan somberheid komt een eind. Aan regen, aan sneeuwsmurrie, aan donkere avonden ...

Zelf hou ik erg van bloemen. Als je goed om je heen kijkt is er zoveel te zien, gewoon in je eigen tuin. of in de tuin van een ander.Van wat voor lentebloemen hou jij? Sneeuwklokjes, bloesem, tulpen of van narcissen? De mijn: sneeuwklokjes. Misschien komt dat wel door het versje van de kleuterschool:

"Als in Holland de sneeuwklokjes bloeien
komt de lente, komt de lente .....
Als in Holland de sneeuwklokjes bloeien
komt de lente weer in het land."

 

Ik wens iedereen een paar fijne dagen. En ... kijk eens om je heen.

Er is zoveel te zien! Leer God te zien in de dingen van alledag en je ontdekt dat het leven in helemaal niet saai is maar vol kleur en geur.

My beloved spake, and said unto me:

Rise up, my love, my fair one, and come away. 

For, lo, the winter is past, the rain is over and gone;

The flowers appear on the earth; the time of the singing of birds is come,

and the voice of the turtle is heard in our land!

The fig tree putteth forth her green figs, and the vines with the tender grape give a good smell.

Arise, my love, my fair one, and come away.

Bovenstaand schilderij is gemaakt door Mirjam.
Bezoek haar, dat vind ze leuk.
http://mirjam-alleswatademheeft.blogspot.com/

In al hun benauwdheid was Hij benauwd...

Verdriet:

God ziet ons lijden en kent de diepte van onze nood.

Hij lijdt mee, maar toch wacht Hij tot we

onze tranen die we nu op dorre grond of op andersmans, ook fragiele schouders plengen,

voor Zijn troon uitstorten.

Dit stukje las ik vandaag op de kalender van mijn moeder. Het was precies een stukje wat ik nodig had, wat iets met me deed en wat me weer moed gaf.

Vandaag stond er onder: laat je inspireren door Jesaja 63:9. Ik ga dit maar eens opzoeken. Ben eerlijkgezegd wel heel benieuwd!

In al hun benauwdheid was Hij benauwd, en de Engel Zijns aangezichts heeft hen behouden; door Zijn liefde en door Zijn genade heeft Hij hen verlost; en Hij nam hen op, en Hij droeg hen al de dagen van ouds

God wil ons dragen, en wil dat we Hem vertrouwen en onze hand in Zijn hand leggen. Al onze zorgen in Zijn hand leggen.  Ik leg mijn hand vandaag opnieuw in Zijn grote hand, waar kan ik anders zijn dan bij Hem?

De wereld is groot, ik ben (of voel) me erg klein, maar ik heb een God naast me, onder me, boven me, voor me, en dichtbij me. Hem zal ik elke dag prijzen!



Not Forgotten

...Daar ben ik dan. In deze grote blogwereld gestapt - als 18jarig meisje. Nu ik dit zit te typen, schijnt de zon opeens niet meer, maar veranderd de lucht in allemaal grijze wolken. Zou het gaan regenen?

Ik hou heel erg van schrijven - van me afschrijven, enorm veel van babbelen... dus dacht ik: dan is zo''n Blog een goede gelegenheid.
Allereerst wil ik dit bovenstaande liedje met jullie delen, zodat jullie weten Wie ik het meest lief heb en Wie bij mij op de eerste plaats staat: de Heere Jezus.

Soms...denken we dat Jezus ons vergeten heeft. We denken dat we niets kunnen, helemaal niets. We zitten in de knup en voelen ons niet op ons gemak bij anderen omdat we bang zijn wat ze wel niet van ons zouden kunnen denken.

Dat weet ik, en zo voel ik me soms ook regelmatig. Maar, gelukkig heb ik Iemand die altijd naast me staat en me altijd opvangt als ik struikel of val: de Heere Jezus. Hij vergeet mij niet.

Dat wilde ik jullie allereerst even laten weten en natuurlijk hoop ik dat jullie van dit liedje genieten.